Bericht

In memoriam Siebe Huizinga en Willem Jansen

In memoriam: Siebe Huizinga en Wim Jansen

Kort na elkaar overleden in februari 2015 Siebe Huizinga en Wim Jansen Wzn, beiden industrieel-archeologen van het eerste uur.

Siebe Huizinga (1939-2015)

Herschaalde kopie van Siebe Huizinga  28-10-1994

Siebe behoorde tot de eerste industrieel-archeologen van ons land. Als sociaal-geograaf was hij sterk geïnteresseerd in industriële monumenten en landschappen als menselijke creaties. Ongetwijfeld geïnspireerd door het rijke industriële verleden van zijn woonplaats Dordrecht en de wijdere Drechtstreek. Hij was dan ook in 1980 oprichter van de VIAZ, de Vereniging voor Industriële Archeologie in Zuid-Holland Zuid. Onder zijn voorzitterschap heeft de VIAZ zich met succes ingezet voor behoud van industriële monumenten zoals het kantinegebouw van de Victoria-koekjesfabriek, de scheepsmotorhijsinstallatie van de gebrs. Straatman, de Stedelijke Elecktriciteitscentrale of de scheepswerf De Liesbosch in Dordrecht.

Siebe was geen man van de barricaden, maar streefde zijn doelen na door geduld en overleg met invoelingsvermogen voor de standpunten van zijn tegenpartijen.

Vanuit de VIAZ was hij ook de initiator voor de eerste (en enig gebleven) industrieel-archeologische `heerensocieteit’ in een voormalige Dordtse bierbrouwerij De Sleutel. Jarenlang een punt van samenkomst van gelijkgestemden uit burgerij en bedrijfsleven.

Vanuit zijn werk als secretaris van de regionale Kamer van Koophandel en Fabrieken kreeg Siebe ook een landelijke functie als vraagbaak voor en inspirator van collega`s bij andere Kamers die zijn interesse in industrieel erfgoed deelden.

Daarnaast was Siebe in 1984 één van de oprichters van FIEN, de Landelijke Federatie Industrieel Erfgoed Nederland, aanvankelijk als bestuurslid, vanaf 1994 voorzitter, totdat zijn ziekte hem dwong om zijn vele bestuursfuncties neer te leggen.

Siebe Huizinga zal in brede kring bovenal in herinnering blijven als een aimabel mens met een bourgondische instelling die alleen vrienden kende en geen vijanden maakte.

Wim Jansen Wzn (1915-2015)

Herschaalde kopie van jansen heeze

Op 13 februari 2015 verloor Nederland door het overlijden van Wim Jansen de nestor van het industrieel erfgoed. Een bijzondere man, die net de honderd jaar niet haalde…

Na beëindiging van zijn loopbaan bij Philips in 1975 stortte Wim zich op het industrieel erfgoed. Juist in dat jaar ontlook in Nederland, in navolging van Engeland, de belangstelling voor deze tastbare getuigen van het industrieel verleden.

Wim was één van de strijders van het eerste uur en in 1977 oprichter van de Stichting tot Behoud van Monumenten van Bedrijf en Techniek in het Zuiden des Lands, in de wandelgangen `de stichting met de lange naam’. Jarenlang gaf deze stichting een Bulletin uit met de resultaten van inventarisatie, onderzoek en behoudsacties. Het werkgebied werd breed betrokken: naast Noord-Brabant richtte de stichting zich ook op Limburg en Zeeland. Onder aanvoering van Wim Jansen werden decennia lang acties gevoerd tot behoud en herbestemming van de meest uiteenlopende industriële monumenten, variërend van fabrieksgebouwen, stations tot elektriciteitscentrales maar ook watertorens , bruggen en gemalen waren in het vizier. Daarbij ontpopte Wim zich als een lastige, taaie tegenstander van onwillige overheden en ging –vaak succesvol- door tot de laatste wettelijke procedure doorlopen was.

Landelijk was Wim vooral actief als medeoprichter en gedurende vele jaren als secretaris van FIEN. Tot in zijn laatste levensjaren bleef Wim betrokken en actief en scherp in woord en pen. Daarmee blijft Wim een lichtend voorbeeld van een krachtig mens die jongere generaties zal blijven inspireren.

Peter Nijhof

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to StumbleuponSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn